LUKA

En toen had ik mijn vliegticket geboekt en werd het realiteit. Ik ging een half jaar naar Indonesië waarvan 5 maanden naar Lombok. Wat een spanning, geen idee wat me te wachten stond. Hier probeerde ik gaande weg de voorbereidingen wel achter te komen, maar Nick vertelde mij elke keer aan de telefoon dat ik het moest komen ervaren. Ik, met mijn eigenwijze hoofd, vond dat erg lastig te accepteren en wilde zo goed mogelijk weten wat ik kon aantreffen en welk project ik zou helpen opzetten. In Indonesië ging ik namelijk voor mijn vrije minor stage lopen bij Harapan Baru Lombok waarbij ik zou werken in het dorp Lembah- sari om samen met de jongeren ontwikkelingsprojecten op te zetten. Om mijn mogelijkheden voor het opzetten van een ontwikkelingsproject te vergroten wilde ik geld ophalen. Twee weken voordat ik vertrok naar Lombok had ik een benefiet concert georganiseerd en een go fund me pagina aangemaakt. Met wat geld voor de projecten op zak vertrok ik in februari naar Lombok.

Na ongeveer 1 week op Lombok ging ik de jongeren uit het dorp en het dorpshoofd van Lembah sari leren kennen. Van te voren had ik wat bahasa ingestudeerd om mijzelf te kunnen voorstellen. Ik ging gelukkig niet alleen, er gingen 2 studiegenoten mee en een tolk. Na dit gesprek waren de scherpe randjes ervan af. Gaande weg zijn we vaker naar het dorp gegaan om contact te maken en spelletjes te doen.

Na ongeveer 2 weken werd duidelijk welk project ik met de jongeren ging opzetten. Er was namelijk al een duidelijke vraag vanuit de jongeren om een hydroponic met moestuinen eromheen op te zetten. Een hydroponic is ook wel een efficiënte manier van gewassen verbouwen. Deze groente en fruit zou uiteindelijk verkocht worden en dit geld zou voor een deel terug gestopt worden in het project en een deel zouden de jongeren zelf mogen houden. Naast dat we hard met dit project aan de slag gingen deden we ook nog veel leuke uitstapjes en begon er een vriendschap met de jongeren te ontstaan. Daarnaast merkte ik dat ik daar een eigen leven op begon te bouwen, ik werd hele goede vrienden met een buurjongen, vond mijn vaste koffietentje waar ik aan school werkte, maakte telkens een klein praatje met de mensen bij de wasserette en had mijn stage iedere week. Voordat ik vertrok had ik mij helemaal niet goed beseft dat ik daar ook gewoon een leven opbouw, toen ik vertrok uit Nederland was ik vooral bezig met het hier achter me laten en het missen van de mensen hier. Maar had helemaal niet goed nagedacht dat ik op Lombok ook weer vrienden zou maken en buren zou hebben. Dat klinkt misschien stom maar het is wel iets om over na te denken en te vertrouwen dat het hebben van je sociale leven niet afhangt van de plek waar je woont. En dat het belangrijkste is dat je je open opstelt zowel naar het leren van een nieuwe cultuur en levenswijze als naar het ontmoeten van nieuwe mensen.

Als je de kans en de financiële mogelijkheden hebt, zou ik absoluut aanraden naar Indonesië te gaan. Je leert een prachtig land, een nieuwe cultuur en jezelf op een andere manier kennen. Om niet overspoelt te worden met dingen die geregeld moeten worden en met minder spanning op pad te gaan heeft de indonesian experience mij erg goed geholpen. Het idee dat er iemand in de buurt woont die je al een beetje kent en waar je op terug kan vallen geeft een heel veilig idee. Daarnaast had ik nog nooit een verre reis in mijn eentje gemaakt en met de vragen die ik hierover had, kon ik goed terecht bij Roberto of Nick.

Alvast veel plezier toegewenst!